zondag 21 maart 2021

Terug van weggeweest

Voor de mensen die mij volgen op social media, en dan met name Instagram, weten heus wel dat ik nog leef. Mocht jij nu net één van die mensen zijn die alleen trouw mijn blog bijhoudt: ondanks de allesoverheersende pandemie ben ik nog niet bezweken ook al leek ik het afgelopen jaar klinisch dood. Dus. Niet getreurd: ik ben er nog. 

Iets minder aanwezig dan anders, want de coronacrisis heeft ook degelijk invloed op mijn leven. De mensen die mij (persoonlijk) kennen, weten dat ik in de zorg werk. En dat was afgelopen jaar gewoon anders dan anders. Nu zeggen ze dat alles went - behalve een vent - en gek genoeg is dat ook zo. Dus nu de rust min of meer is wedergekeerd, het kan eveneens een stilte voor de storm zijn maar daar ga ik nu even niet aan denken, was het hoognodig tijd om deze website onder handen te nemen en jullie eens even een goede update te geven. 

Boeken die zijn verschenen in 2020:
- Serie: Iets met duinen / zee / schelpen.
In de laatste blogs laat ik hier al wat over los. De serie gaat over drie schooljuffen van basisschool de Baret die verplicht mee moeten op schoolkamp maar daar alle drie eigenlijk geen zin in hebben. Elk met hun persoonlijke redenen. Daarbij vertrekken ze met schoolkamp ook nog eens naar Tiengemeten. Een verloren Waddeneiland? Nee. Ouddorp en Ellemeet is de juffen al evenmin bekend, en toch vinden ze hier in de middle of nowhere de liefde.

- Serie: Iets met Halloween / kruidnoten / dennen / vuurwerk.
In deze serie korte verhalen maken we kennis met de vierde juf. Eigenlijk heeft ze haar introductie al gemaakt in het derde deel van de Iets met-serie, maar ditmaal hoeft Marielle niet mee op schoolkamp. Deze serie speelt zich af op basisschool de Baret. Vier Halloween, Sinterklaas, Kerst en Oud en Nieuw met je favoriete docenten en een heel sexy klusjesman die Marielle ontelbaar vaak tegen het lijf loopt (en dat vindt ze heel vervelend).

- Puppies en Paarden.
Op 8 april 2020 is onze hond overleden. Daarom kwamen mijn zus en ik op het idee om een boek te gaan schrijven ter ere van Queen. Op 28 juni 2020, Queen's verjaardag, is Puppies en Paarden verschenen. Het gaat over Yfke en Noa, twee zussen, die na het overlijden van hun ouders achterblijven op de boerderij en het familiebedrijf proberen voort te zetten. Noa voelt zich als een vis in het water op de hengstenhouderij, maar Yfke heeft helemaal niets met paarden. Daarom besluit ze honden te gaan fokken. Op het platteland hebben ze immers ruimte genoeg. Eén probleem: ze hebben geen hond. Binnen een mum van tijd hebben ze er veertien. Tel daarbij een labiele stalhulp en een knappe veearts bij op en de chaos is compleet.

Boeken op de planning 2021:
Ook dit jaar staan er weer genoeg boeken op de planning. Of ze allemaal de strenge deadline van 2021 halen weet ik niet. Ik word op de meest gekke momenten overvallen door een nieuw idee. Inmiddels heb ik 5 manuscripten waar ik half/half aan ben begonnen en staan er nog 7 ideeën in de rij. Wat zeker is, want dat manuscript is af, is dat er dit jaar een boek verschijnt wat ik samen met mijn paps en zus heb geschreven. Ik houd de titel nog heel even geheim, maar wat ik erover kwijt wil is dat het verhaal zich af zal spelen in een dierentuin.

Verder zijn mijn zus en ik bezig met Puppies en Paarden 2 nadat het eerste deel meer dan goed is ontvangen. Zie hier ook een review van Bookhopper.

En als derde ben ik bezig met een solo-projectje wat ik al heel lang wil doen. Een serie boeken die zich afspeelt op een ranch. Je kunt het paardenmeisje nu eenmaal wel uit de stal halen, maar de stallen niet uit het meisje! Daarbij stoort het mij dat de paardenboeken die er zijn voornamelijk gericht zijn op meisjes in de leeftijdscategorie 8 tot 13 jaar. Ook meisjes van 23 en ouder kunnen nog net zo idolaat zijn van pony's en paarden. Dus bij deze. I feel you.

Verder:
Natuurlijk zijn er verder nog honderden ideeën die ik graag uitwerk. Misschien wil ik zelfs mijn horizon wel uitbreiden en ook korte vlogs gaan maken met betrekking tot mijn boeken - uiteraard - en games. Nu we in 2020 min of meer aan huis gekluisterd zaten heb ik me ontwikkeld tot gamenerd en hebben we twee katten aan ons huishouden toe mogen voegen. Coronaproof it is. 
Ik kan jullie dus zeker beloven dat 2021 meer boeken en meer nieuws zal volgen. Wat ik niet kan beloven is dat ik heel trouw zal zijn aan mijn blogjes. Is het te laat om goede voornemens te maken? Welnee. Het is maart en eerder dit artikel ben ik ook al over Kerst begonnen. Dus bij deze. Wil je echt niets missen? Volg dan mijn account op Instagram (jeske_meinema) en blijf van alles als eerste op de hoogte!


 


zaterdag 23 mei 2020

Echt nep... IETS MET DUINEN

Het is al even geleden dat ik een 'Echt Nep' heb geplaatst. Bestaat dat? Een 'Echt Nep'? Geen idee.
'Iets met duinen' is al even te lezen via Kobo (en Kobo Plus) en is natuurlijk weer gebaseerd op trieste gebeurtenissen uit het echte leven. Daarom is het weer hoog tijd voor deze rubriek.

1. Het verloren WaddeneilandTiengemeten bestaat, echt waar. Google het maar. In 2015 zijn wij ook per zeilboot verscheept naar dit eiland. Wij verbleven er maar één middag en dat is echt voldoende, geloof me.
2. De LiquendaDe zeilboot bestaat ook. De schipper was heel aardig en had op een gegeven moment, nadat hij mijn oma van de steiger had geschraapt, mijn nichtje van een jaar of een destijds achter het stuurwiel gezet en omgedoopt tot 'Jackie Sparrow'. Mijn zwager mocht ook nog 'effe een stukkie' want hij kan wel echt zeilen, ook al delen de mensen die op dek zaten die mening waarschijnlijk niet. Ze hebben behoorlijk wat zout mogen happen van hem. De schipper was niet gescheiden, hij en zijn vrouw waren erg gastvrij, trouwens. Hij was noch een seriemoordenaar of depressief. Gelukkig!
3. Het kapelletje Ligt niet op Tiengemeten. Dit kapelletje is, blijk ik na tien jaar achter te komen, een historisch monument en ligt op de Brouwersdam nabij Ellemeet. In mijn herinnering lag hier ook een strandje waar we als prepubers 'Water, Spons en Vuur' hebben gespeeld, maar in werkelijkheid was dit een nogal teleurstellend grasveldje. Ik kan me nog goed herinneren dat ik hier op schoolkamp was en als twaalfjarige strandde in dit kapelletje (zonder als sneeuwschuiver over het strand geschoven te zijn, want hé, er was geen strand) en ontzettend heimwee kreeg naar mijn eerste schrijfbuddy in crime: mijn paps. Later bleek dat hij hier had gedoken. Sindsdien vertel ik iedereen dat hij hier heeft gedoken. Keer op keer.
4. Skippyballende serveerstersJa. Ook wij hadden sportdag tijdens kamp. En ook wij moesten op een skippybal een dienblad rechtop kunnen houden. Staat goed op je cv.

Je kunt voor meer achtergrondinformatie ook even een kijkje nemen bij deze twee blogs: Familinspiratie en Schoolkamp in de duinen. Enne, psst, wie is het opgevallen dat 'Iets met...' verwijzingen bevat naar 'Vroemvrouw' en 'Sprookjes bestaan niet' ? Cool hè.

Nog niet genoeg? Blijf up to date met de 'Echt Nep's' van 'Iets met zee' en 'Iets met schelpen', en volg de boekentoer op Instagram. Ik geef jullie maar al te graag een kijkje achter de schermen ;-)


dinsdag 12 mei 2020

Quarantaine

Ik leef nog!
Fijn om te weten in een gekke tijd als deze, niet? Hoewel ik klinisch dood leek op social media is het tegendeel waar. Allereerst werk ik in de zorg dus dat verklaart enigszins de radiostilte van afgelopen weken. Tegelijkertijd probeer ik ook nog af te studeren. Maar als je goed hebt opgelet, dan heb ik jullie niet aan jullie lot overgelaten. Afgelopen weken is er namelijk een drieluik verschenen, namelijk de serie bestaande uit: 'Iets met duinen', 'Iets met zee' en 'Iets met schelpen'. Jullie kinderen kunnen nu niet op schoolkamp; maar jullie zelf kunnen even wegkruipen in de huid van drie verschillende schooljuffen. 
Daarnaast ben ik ook bezig met een nieuw project. Dit project includeert puppies, dus wie wordt daar nu niet enthousiast van? Wie is al benieuwd? Ikke!

Zoals jullie weten schrijf ik met enige regelmaat samen met mijn paps. In februari is ons boek 'Dus moet jij van mij houden' uitgekomen en laat je alsjeblieft niet misleiden door de dwingende titel. Het is een luchtig boek. (Dus moet jij het nu wel even lezen, hè? ;-) ) Sinds kort heb ik er echter nog een schrijfbuddy bij: mijn zus.

In mijn biografie (zie ook het tabblad 'Over mij') vertel ik jullie hoe mijn passie voor schrijven is ontstaan. Die passie begon namelijk op het moment dat wij een puppy kregen en mijn zus zich had bedacht dat ze later geen man en kinderen wilde, maar zestig honden. We begonnen verhalen te schrijven. Onrealistische verhalen over een jonge vrouw, meestal genaamd Samantha, die een onrealistisch aantal honden kocht. Denk hierbij aan aantallen waarvan de dierenbescherming spontaan een hartaanval zou krijgen. Een klein maandje geleden is onze pup, inmiddels lang geen pup meer maar gewoon een heel oude dame van 14 jaar, helaas overleden. De dood van onze hond gaf mijn zus en mij wel inspiratie om het schrijven weer op te pakken. Samen. We zitten nu in de laatste fase en, ik spreek even voor ons beide, we hebben er heel veel plezier aan beleefd. Ik hoop jullie dadelijk ook! Dus wil jij nu geen puppy missen, blijf op de hoogte en houd de website of mijn Instagram in de gaten. Stay tuned ;-)


donderdag 22 augustus 2019

Stand van zaken

Mensen die werken in de zorg, of een opleiding volgen, die kennen dit begrip vast wel. Eigenlijk is het 'Stand van zaken'- verslag niets anders een groot reflectieverslag. En weet je wat: je kunt het ook best toepassen op je goede voornemens.
Ook al waren mijn goede voornemens geen leerdoelen en kan ik elk jaar hetzelfde lijstje met goede voornemens kopiëren en nieuw leven inblazen.

Dus. Stand van zaken:

- Inmiddels heb ik alle boeken gedigitaliseerd en zijn ze allemaal via Kobo te lezen als ebook. Welkom in 2019 mevrouw Meinema. You've made it.
- 'Vroembabe' het derde en tevens laatste deel in de Vroemvrouw-trilogie is klaar om gelanceerd te worden. Welkom terug, Gemma!
- Hetzelfde geldt heláás niet voor Pinky. We waren in januari vol frisse moed begonnen aan het derde deel van AQUIFER, maar ik denk dat we inmiddels drie lullige hoofdstukjes verder zijn.
- Daarentegen hebben pap en ik wel een níéuwe serie geschreven. Tja, het is maar net waar je prioriteiten liggen. 'Dus moet jij van mij houden' is voor een groot deel als wekelijks feuilleton te lezen via Hebban. Ja, je leest het goed: voor een groot deel. Veel artiesten geven namelijk nog weleens een toegift weg ;-)
- Ik weet dat het pas augustus is, echt waar, maar ik heb alvast een kant-en-klaar kerstverhaal voor jullie waarover later meer. Want het is pas augustus. Het is geloof ik nog niet eens legaal om over Kerstmis te praten.
- De 'Iets met-' serie wordt, ik zou willen zeggen met zekerheid maar dat durf ik niet aan, in het voorjaar van 2020 gepubliceerd. Achter elkaar, in één moeite, zonder pauze kun je dan doorlezen. Je weet wel, als je niets beters te doen hebt.

So, new books are coming!

zondag 7 juli 2019

Dus moet jij van mij houden

Begin dit weekend - en de zomer - goed met een zomers feuilleton! Deze zomer schrijven pap en ik wekelijks een hoofdstuk van 'Dus moet jij van mij houden' voor Hebban Feelgood Club / Hebban.nl
Dus ga jij niet op vakantie: wees niet getreurd. Je kunt voor nu alsnog mee op zomertournee. Soort van. Het is alsof je er echt bij bent alleen zul je iets lekkerder zitten in je luie stoel dan in een krap VW-busje.
Ook zitten we vandaag in het digitale Meet & Greet - café. So ask us anything. Wij verzinnen wel een gevat antwoord








 

zaterdag 15 juni 2019

Nieuwe jasjes

Change is gonna come!

Na bijna twee jaar, en voor sommigen iets korter, is het tijd voor een nieuwe zomerjas. Een leuk spijkerjasje of zo. Een nieuwe boekomslag.

Ik ontwerp de boekomslagen zelf en om heel eerlijk te zijn: alle omslagen tot nu toe zagen er anders uit in mijn hoofd dan op papier, maar ik kon mijn boek niet zo, hoppa, naakt de straat opsturen. Dus hadden ze het er maar mee te doen. Het is niet zo dat ik écht ontevreden was met de covers, maar er bleef altijd iets knagen. Het heeft op de een of andere manier nooit in het rijtje gepast. En het sloot al helemaal niet aan op het plaatje in mijn hoofd.

Stap 1:
Pap wees mij op een handige tool waarmee je heel gemakkelijk je eigen covers ontwerpt.
Stap 2:
Keuze tot in de gloria.
Stap 3:
Het bleek nog leuk te zijn ook, ik denk dat ik inmiddels meer boekomslagen heb gemaakt dan dat ik boeken heb geschreven. Nu moet ik dus meer letters op papier krijgen zodat ik mijn covers kan gebruiken.
Stap 4:
Loslaten. Ik heb het plaatje in mijn hoofd vaarwel gezegd en in plaats van het hele verhaal in de boekomslag proberen weer te geven, gekeken naar: welke boekenkaft zou mijn aandacht trekken? Wat zou ik pakken?
Stap 5:
Een nieuwe hobby is geboren.

Bij deze presenteer ik jullie graag mijn drie herboren baby's:

PS: Ook de covers van de korte verhalen 'Jetlag', 'Christmas Lights' en 'A Christmas Playlist' zijn opgepimpt. Ik heb overwogen om ze à la de Leeuwenkoning ook hier te presenteren, maar zelfs ik vind het een beetje vroeg om in mei over Kerstmis te beginnen. Hoewel ik dat nu toch heb gedaan. Oeps. Sorry.


dinsdag 28 mei 2019

Update

Nu alle feestdagen achter de rug zijn, inclusief verjaardagen, is het even stil. Achter de schermen wordt uiteraard wel hard gewerkt. As we speak ben ik alles aan het digitaliseren wat praktisch gezien inhoud dat ik bezig ben met e-books.

Tussendoor schrijf ik hard verder aan 'Iets met...'
'Iets met duinen' is inmiddels af en ook heb ik de laatste hand gelegd aan het tweede deel. Deel drie wordt aan geschreven en inmiddels ben ik zo verzot op de personages dat ik blij ben dat ik nog geen afstand van ze... Wacht even.


Ho, ho, ho. Het is bijna weer Kerstmis. Is het alweer zolang geleden dat ik een opzetje maakte voor deze blog en van plan was hem te plaatsen?

Nu een echte update. Alles is gedigitaliseerd, welkom in de zomer van 2019. Plus: as we speak zijn alle delen van 'Iets met...' ook geschreven en leg ik de laatste hand aan 'Vroembabe.' Dan is er natuurlijk ook nog AQUIFER, waar ik graag meer over zou vertellen maar het is mijn vader die aan de beurt is en niet schrijft. In plaats daarvan heeft thuis het fenomeen 'Netflix' plaatsgevonden en na The Walking Dead en Prison Break (welkom terug in 2004) rennen we nu door alle seizoenen van Orange is the new Black.


Ik ben inmiddels begonnen aan een nieuw manuscript én heb besloten al mijn romans een nieuw jasje aan te trekken. De serie 'Vroemvrouw' wordt vernieuwd, 'Sprookjes bestaan niet' krijgt een andere cover en als je een kijkje neemt bij de Korte Verhalen zie je dat ook daar de boekomslagen zijn veranderd. En ja: daar ben ik soms langer mee bezig geweest dan met schrijven zelf. Ik heb dadelijk meer boekomslagen dan boeken zelf. Maar hé: een mens moet een hobby hebben. En dan nu: Orange is the new Black (seizoen vijf) !